جرات دارید دایی را اخراج کنید!

جرات دارید دایی را اخراج کنید!

خبرگزاری فوتبال ایران – علی دایی کوتاه نمی‌آید. او یا وارد دعوایی نمی‌شود یا اگرشد پیرو فلسفه رفتن تا ته خط است.

 لفظ «اخراج» برای دایی گران تمام شد و غرور سرمربی سابق تیم ملی را جریحه دار کرد و درست در همان صبح یا بعدازظهر (روایتها متفاوت است) هشتم فروردین تصمیم گرفت با کسانی که این واژه را در کنار نام او قرار دادند بجنگد. حساب و کتاب مالی بهترین حربه دایی بود. مردی که سال‌ها حضور در دنیای تجارت به او آموخته که از ریالی پول نگذرد به‌خصوص اگر پشتش به قراردادی یکطرفه و امضا شده گرم باشد. این پرونده بعد از یک سال و اندی به اینجا کشیده شده که دایی طرف قرارداد را با شکایت به فیفا متهم می‌کند و حقوقدانانی مثل شاه حسینی و شریفی، نسبت به پیگیری شکایت او توسط فیفا یا ارجاع آن به همین فدراسیون خودمان ادله و قانون می‌آورند. فارغ از بحث‌های حقوقی در گرفته و البته درستی و غلطی ادعای دایی در مطالبه پول، بابت کاری که آن را به پایان نرسانده از زاویه دیگری هم می‌توان به عواقب ادامه این دعوا توسط دایی نگاه کرد. اگر فرض را بر این بگذاریم که فیفا بر این پرونده ورود کرد و اتفاقاً رای به نفع دایی صادر شد، برآورده کردن خواست مالی او از عهده فدراسیون نحیف و رنجور فعلی خارج است و طبیعی است که پای سازمان تربیت بدنی که خزانه‌اش آبشخور فدراسیون است به این ماجرا باز شود. همان سازمانی که اتفاقاً متولی باشگاه پرسپولیس هم هست یعنی همان تیمی‌که دایی در حال حاضر سکان هدایت آن را بر عهده دارد. قبول این نکته که سازمان بی‌خیال از تبعات کشانده شدن یک پرونده قضایی دیگر به دادگاه فیفا و لطمه وارده به وجهه ایران نزد این نهاد به سادگی از کنار مساله عبور کند ساده انگارانه است. آیا سازمان، پرسپولیس‌اش را به مردی خواهد سپرد که وکیلش در مقر فیفا اصرار دارد فدراسیون و سران ورزش ایران را به تخطی از قانون متهم کند. متوجه باشید که فیفا هنوز پرونده برانکو را هم زیر دست دارد و افزایش تعداد شکایت‌ها از فدراسیون ایران قطعاً ایشان را مجاب خواهد کرد که حق با شاکیان است و نه متشکی. اگر چه عادت مسوولان ورزش ایران این است که تا حاد نشدن پرونده چاره اندیشی نکنند اما زمانی که فدراسیون به دلیل ترس از به باد رفتن اعتبارش دست نیاز به سوی سازمان دراز کرد واکنش آن نسبت به سرمربی تیمش چه خواهد بود؟ فدراسیون را زمین می‌گذارد دایی را بغل می‌گیرد یا بر سر ماندن او در پرسپولیس در عوض گذشتن از شکایتش با فیفا معامله می‌کند؟ واکنش دایی به این پیشنهاد چه خواهد بود، پرسپولیس که دوباره با آن اوج گرفته را کنار می‌گذارد تا ثابت کند مقابل فشارها تسلیم نخواهد شد و جنگ را از کانال فیفا ادامه خواهد داد یا به مصالحه تن می‌دهد؟ اما اصرار دایی به ادامه جنگ علاوه بر واردکردن او به معاملاتی که شرح آن رفت، پیغام روشن و شفاف دیگری هم برای مدیرانی که در فردا روزی هوس استفاده از وی را در سر می‌پرورانند داشت و آن اینکه اخراج علی دایی به این راحتی ها ممکن نیست و اگر هم باشد تبعات سنگینی برای امضاکنندگان حکم در پی خواهد داشت. اینکه این پالس‌ها تأثیر مثبتی در آینده دایی دارند یا نه قابل بحث است. آیا دایی جوان بعد ازاین نمی‌خواهد یک بار دیگر پشت فرمان هدایت تیم ملی ایران بنشیند؟ قطعاً جواب مثبت است اما کدام رییس فدراسیون جرأت می‌کند آنچه بر کفاشیان در این ماجرا گذشت را تکرار کند. اصلاً سازمان تربیت بدنی به رییس فدراسیون اجازه خواهد داد پای مربی‌ای که یک بار شکایتش را به بیرون از مرزهای ایران برده به تیم ملی باز کند. حتی حبیب کاشانی هم امروز در گوشه‌ای دور افتاده از ذهنش به این نکته می‌اندیشد که در صورت ناکامی‌دایی در پرسپولیس عبور از نام او چه سختی‌هایی خواهد داشت و آیا دایی روزی به نوشتن شکوائیه علیه پرسپولیس خطاب به فیفا فکر خواهد کرد، فقط به این دلیل که مدیرش تاب تحمل نتایج ضعیف او را نیاورده است. دایی یک مربی خارجی نیست که بعد از زنده شدن پولش توسط فیفا رخت و لباسش را جمع کرده و ایران را ترک کند. بنابراین قطعاً باید نسبت به بدبین شدن مدیران در سپردن تیم‌های خود به او «متوجه» باشد. 

انتهای خبر / خبرگزاری فوتبال ایران / footballiran.ir