سینمای ایران در جشنواره فیلم مونترآل

سینمای جهان
سینمای ایران در جشنواره فیلم مونترآل

پوستر جشنواره فیلم مونترال ۲۰۱۰

سی و چهارمین جشنواره فیلم مونترال که از بیست و ششم اوت آغاز به کار کرده بود، دوشنبه (ششم سپتامبر) با نمایش فیلم فرانسوی پرنسس مونپانسیه به کارگردانی برتران تاورنیه، به کار خود پایان داد.

پرنسس مونپانسیه، که نخستین بار در بخش مسابقه اصلی جشنواره کن امسال به نمایش درآمد، داستانی عاشقانه را به تصویر می‌کشد که اواسط سال‌های ۱۵۰۰، در فضای جنگ‌های مذهبی بین کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها در فرانسه روی می‌دهد.

سرژ لوسیک، رئیس جشنواره مونترال درباره تاورنیه فرانسوی گفت: “برتران تاورنیه نه تنها یک کارگردان بزرگ، بلکه دائره‌المعارف زنده سینماست.”
جشنواره فیلم مونترال یکی از مهم ترین جشنواره های فیلم کاناداست که اهمیت خاصی برای فیلم ها و سینماگران مستقل قائل است.
امسال ۲۰ فیلم بلند و ۱۶ فیلم کوتاه از ۲۴ کشور مختلف جهان، در بخش مسابقه جهانی این جشنواره شرکت داشته اند.
فیلم فصل باران های موسمی نخستین فیلم بلند مجید برزگر سینماگر جوان ایرانی، به همراه فیلم دو اپیزودی طهران ، تهران به کارگردانی داریوش مهرجویی و مهدی کرم‌پور، تنها نمایندگان سینمای ایران در بخش مسابقه فیلم های اول و بخش «سینمای معاصر جهان» این جشنواره بودند.

علاوه بر این دو فیلم، فیلم ایرانی – آمریکایی همسایه به کارگردانی نغمه شیرخان سینماگر ایرانی مقیم آمریکا و به تهیه کنندگی امیر نادری، از جمله فیلم های دیگر بخش مسابقه فیلم های اول این جشنواره بود.

در بخش مسابقه اصلی نیز فیلم هایی از سینماگران سرشناس جهان شرکت داشت از جمله فلامینکو، فلامینکو به کارگردانی کارلوس سائورا سینماگر سرشناس اسپانیایی، بعد از ظهرهای من با مارگریت به کارگردانی ژان بکر، عروسی سه‌طرفه ژاک دویون و فیلم یک زن، یک اسلحه و یک مغازه رشته فرنگی ساخته ژانگ ییمو.

برتران تاورنیه

ریاست هیئت داوران بخش مسابقه اصلی به عهده بیلی آگوست، کارگردان برجسته دانمارکی و سازنده فیلم‌ مشهور پله فاتح بود.

ایرنه بیگناردی، مدیر سابق جشنواره فیلم لوکارنو، مروان حامد، فیلم‌ساز مصری، ایگور مینایف، فیلم‌ساز اوکراینی‌تبار فرانسوی، آن ماری کادیکس، بازیگر فرانسوی‌ زبان کانادایی، ادوارد مولینارو، مدیر رسانه‌ای فرانسوی، از دیگر اعضای هیئت داوران این جشنواره بودند.
جشنواره مونترال همچنین امسال از ناتالی بای بازیگر ۶۲ ساله فرانسوی، تقدیر به عمل آورد.
ناتالی بای تاکنون ۹ بار نامزد دریافت جایزه فرانسوی سزار (معادل فرانسوی اسکار) بوده و چهار بار برنده این جایزه شده است. وی در سال ۱۹۹۹ به خاطر بازی در فیلم کار عشق برنده جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره ونیز شد. از جمله فیلم‌های ناتالی بای می‌توان به نجات زندگی، بازگشت مارتین گر، توازن، یک رابطه عجیب و اگر می‌توانی من را بگیر اشاره کرد.

علاوه بر ناتالی بای، جشنواره مونترال امسال از استفانیا ساندرلی، بازیگر مشهور ایتالیایی، نیز به خاطر یک عمر فعالیت سینمایی اش تقدیر کرد.
نمایندگان سینمای ایران در مونترال
سال گذشته فیلم آتشکار ساخته محسن امیریوسفی (که تاکنون اجازه نمایش در ایران را نیافته است)، در جشنواره مونترال شرکت داشت که برنده جایزه نوآوری در سینما از این جشنواره شد.

امسال نیز دو فیلم فصل باران های موسمی و طهران، تهران، سه نمایش پی درپی در این جشنواره داشتند که هر دو فیلم مورد استقبال وسیع مخاطبان کانادایی و ایرانیان مقیم مونترال قرار گرفتند.

فصل باران های موسمی را منوچهر شاهسواری با مشارکت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تهیه کرده است.

مجید برزگر، کارگردان این فیلم در گفتگوی تلفنی با بی بی سی، از برخورد تماشاگران کانادایی با فیلم خود ابراز رضایت کرد اما گفت که بیشتر تماشاگران ایرانی همچنان دنبال برداشت های سیاسی از فیلم های ایرانی اند و هنگامی که فیلمی این ویژگی را ندارد، دلسرد می شوند.
به گفته او استقبال تماشاگران کانادایی از فیلم او خیلی خوب بود و فیلمبرداری خوب، فضای شهری تهران امروز و سبک بصری فیلم بیشتر آنها را تحت تاثیر قرار دارد. به گفته آقای برزگر، استقبال تماشاگران از فیلم او و فیلم طهران، تهران به حدی بود که مسئولان جشنواره تصمیم گرفتند برای هر دو فیلم یک نمایش فوق العاده ترتیب دهند.

نمایی از فیلم فصل باران های موسمی

فصل باران های موسمی نمونه ای از سینمای مدرن شهری ایرانی است و داستان زندگی نوجوانی ۱۶ ساله به نام سینا از طبقه متوسط جامعه را روایت می کند که پدر و مادر او در آستانه جدایی اند و پسرک را بر سر دو راهی انتخاب می گذارند تا تصمیم بگیرد با کدامیک از آنها زندگی کند.

فیلم شخصیت محور است و تماما از نگاه سینا فیلمبرداری شده است و از نظر فضا سازی و ویژگی های تصویری، یادآور کار سینماگران مدرن اروپایی به ویژه کریشتوف کیشلوفسکی است.
فصل باران‌های موسمی نخستین بار سال گذشته در جشنواره فیلم فجر تهران به نمایش درآمد و مورد استقبال منتقدان ایرانی قرار گرفت.

هوشنک گلمکانی منتقد فیلم سرشناس ایرانی و سردبیر مجله فیلم، پس از تماشای فیلم در جشنواره فیلم فجر، آن را از نظر مضمون و ساختاری ستود و با ستایش از کارگردانی مجید برزگر نوشت: نام مجید برزگر را هم باید به فهرست فیلم‌سازانی که منتظر کارهای تازه‌شان می‌مانیم، اضافه کنیم.
فصل باران های موسمی همچنین نامزد بهترین کارگردانی فیلم اول در چهاردهمین جشن بزرگ سینمای ایران شده است.

فیلم همسایه، نخستین فیلم بلند داستانی نغمه شیرخان ، فیلمساز جوان ایرانی است که از ۵ سالگی در آمریکا زندگی می کند و فارغ التحصیل فیلمسازی از دانشگاه بوستون است.

وی نویسندگی و کارگردانی این فیلم را شخصا برعهده داشته و ساخت موسیقی آن نیز برعهده محسن نامجو بوده است.

آزیتا صاحب جم در فیلم همسایه

همسایه، روایت زندگی ۵ نسل از زنان ایرانی مهاجر در غرب است. شیرین ( آزیتا صاحب‌جم )، زن میانسالی است که در ونکوور کانادا زندگی می‌کند و همواره در حسرت چیزهای از دست‌ رفته است تا این که در یک ملاقات تصادفی با همسایه جدیدش لیلا ( تارا ناظمی ) آشنا می شود و علیرغم استقبال سرد لیلا ، سعی می کند با او رابطه برقرار کند.

نغمه شیر خان در باره این فیلم خود گفته است: “این اولین فیلم بلند داستانی من است . همیشه دوست داشته‌ام فیلمی در مورد واکنش‌های زندگی بسازم. درباره مواردی که تابحال تعریف نشده و مبهم مانده است. سینما برای من یعنی نشان دادن زندگی پرتنش است. سینما برای ما طراوت و روشنایی و حرکت ایجاد می‌کند.”
این کارگردان جوان در ادامه حرف هایش می‌گوید: “اغلب احساس می کنم بین دو دنیا سرگردان و شناورم. در همسایه می‌خواستم زندگی زنانی را که در تنهایی به سر می‌برند، نشان دهم و فیلمی به زبان فارسی با تصاویری از زنان ایرانی و کارآکترهایی چند نژادی، با فرهنگ‌ها و اسلوب های متفاوت بسازم.”

علاوه بر این فیلم ها، فیلم کوتاه میهمانی زیر آب ساخته بابک امینی نیز در بخش مسابقه فیلم‌های کوتاه امسال به نمایش درآمد.

مرور آثار جعفر پناهی
جشنواره مونترال، امسال مروری داشت بر فیلم های جعفر پناهی سینماگر سرشناس ایرانی. پناهی که سال گذشته ریاست هیئت داوران این جشنواره را به عهده داشت، امسال به خاطر ممنوع الخروج بودن نتوانست در این جشنواره حاضر شود. وی سال گذشته در همراهی با «جنبش سبز» و در اعتراض به سرکوب مخالفان دولت در ایران، با شال سبز بر فرش قرمز جشنواره مونترال ظاهر شد.
جعفر پناهی، روز چهارشنبه گذشته (دهم شهریور) در نامه ای که به جشنواره فیلم ونیز فرستاد، اعلام کرد که با وجود آزادی از زندان، اجازه شرکت در جشنواره های جهانی سینمایی را ندارد.
جعفر پناهی در این نامه نوشته بود: “به رغم آزادی (از زندان)، من همچنان آزاد نیستم که به خارج کشور سفرکرده و در فستیوال های فیلم شرکت کنم.”
کارگردان فیلم های دایره و آفساید همچنین در نامه خود تصریح کرده بود که طی پنج سال گذشته به طور رسمی اجازه ساختن فیلم نداشته است.

ژرار دوپاردیو، در جشنواره فیلم مونترال، کارگاه بازیگری برگزار کرد

سرژ لوسیک، رئیس جشنواره فیلم مونترال در پیام خود به مناسبت آغاز جشنواره درباره پناهی گفت: “ما خوشحالیم که برنامه مرور بر آثار پناهی را به خاطر استعداد فوق العاده اش ترتیب دادیم.”

از جعفر پناهی پیش از این فیلم کوتاه گره گشایی از مجموعه پانزده اپیزودی «فرش ایرانی»، در سال ۲۰۰۷ در جشنواره فیلم مونترال به نمایش درآمد.

کارگاه آموزش بازیگری ژرار دوپاردیو
ژرار دوپاردیو بازیگر نامدار سینمای فرانسه، امسال کارگاهی با عنوان «مسترکلاس بازیگری» در جشنواره فیلم مونترال برگزار کرد.
آقای دوپاردیو، با فیلم جنجالی و غیرمتعارف معشوقه ساخته باربه شرودر در سال ۱۹۷۳ وارد سینما شد و در طول نزدیک به چهار دهه فعالیت خود در سینمای فرانسه، در نقش هایی به یادماندنی ظاهر شد و استاندارد تازه ای از بازیگری در سینما ارائه کرد. وی با کارگردان های برجسته ای چون فرانسوا تروفو، ژان لوک گدار، برناردو برتولوچی، ریدلی اسکات و کلود شابرول همکاری کرده است.

ژرمینال، دانتون، گرین کارت، ۱۹۰۰، و آخرین مترو از جمله فیلم هایی است که دوپاردیو در آن ها بازی کرده است.

دوپاردیو در سال ۱۹۸۳ جایزه بهترین بازیگر جشنواره فیلم مونترال را به خاطر بازی درخشانش در فیلم دانتون ساخته آندره وایدا دریافت کرد.

این صفحه را برای دیگران بفرستید

چاپ مطلب

منبع اصلی خبر
سایت بی بی سی